پل بینی

  • پل بینی چیست؟

برآمدگی استخوانی وسط بینی، یعنی حد فاصل بین دو چشم تا قبل از سوراخ های بینی به عنوان پل بینی شناخته می شود. پل بینی انواع مختلفی دارد و ظاهر آن در برخی افراد به صورت  پهن و کوتاه و در برخی افراد نیز فرو رفته می باشد.

  • انواع پل بینی

پل بینی پهن: در این حالت، بینی پهنی در زیر چشم ها دیده می شود.

پل بینی فرورفته: در این نوع پل، لبه جلوی و پشتی بینی بالا به نظر می رسد و داخل بینی را منحنی شک نشان می دهد.

شکل های مختف پل بینی در افراد می تواند نشان دهنده وجود نوع خاصی از بیماری و اختلال در افراد باشد. مانند سندروم داون، سندرم الکل جنینی و… . اگر پل بینی نوزاد تازه متولد شده به شکل و یا اندازه غیر طبیعی باشد می تواند نشان دهنده از یک مشکل ژنتیکی باشد. در ادامه به توضیح بعضی از این اختلالات و شکل آن پل بینی در افراد مبتلا می پردازیم.

  • سندروم x شکننده. افرادی که دچار این اختلال هستند رفتاری شبیه افراد مبتلا به اوتیسم از خود نشان می دهند. پل بینی در این افراد پهن است، همچنین دارای ویژگی های ظاهری دیگری مانند صورت دراز و لاغر، سر بزرگ، پای صاف و شل بودن مفاصل هستند.
  • سندروم جنین الکلی. مصرف الکل و نوشیدنی های دارای الکل در دوران بارداری باعث سندروم جنین الکلی می شود. نشانه های این سندروم عبارتند از پل بینی فرورفته، چشمان با فاصله زیاد از هم و افتادگی پلک ها، ناهنجاری های دستگاه تناسلی، شکاف لب و مشکلات قلبی.
  • سندروم داون. افراد دارای سندروم داون، یک اختلال ژنتیکی است که به دلیل وجود یک کروموزوم اضافی به وجود می آید و پل بینی معمولاً در این افراد برآمده و پهن است.
  • پل بینی در جراحی بینی

دکتر گیلدا گیوه چی، جراح زیبایی بینی بیان می کنند که پل بینی در جراحی بینی طبیعی حایز اهمیت بوده و تغییرات آن باید با در نظر گرفتن اصول زیبایی شناختی و تناسب با سایر اجزای صورت فرد انجام گیرد. به طور کلی در منابع جراحی زیبایی، پل بینی با کمی برجستگی را نشانی از زیبایی فرد به شمار می آورند.

  • درمان ناهنجاری های پل بینی

پل بینی غیر طبیعی علاوه بر شکل نازیبای آن ها می توانند سبب بروز مشکلاتی از جمله اختلال در تنفس فرد بشوند و نفس کشیدن در بعضی از شرایط برای او سخت کنند. درمان این اختلالات و ناهنجاری ها معمولاً با جراحی بینی انجام می گیرد که بهترین جراح بینی با شناسایی مشکل و هدف از جراحی بینی اقدام به اصلاح بینی می کند.

مراحل زایمان طبیعی

مرحلۀ اول زایمان طبیعی

مرحله ی اول با درد های آرام همراه است ، معمولا این درد  تا باز شدن کامل دهانۀ رحم با شما همراه می باشد .

مرحلۀ دوم زایمان : این مرحله با انقباضات رحمی همراه است و شما را با فشار های جدی همراه می سازد، از باز شدن کامل دهانه ی  رحم تا خروج نوزاد  شما در مرحله ی دوم قرار دارید و البته این درد باعث می شود که شما راحت تر زایمان داشته باشید ، همانطور که قبل از این گفته شد نگران درد حین زایمان نباشید با تحمل این درد و انقباضاتی که درون رحم اتفاق می افتد رحم شما برای زایمان آماده تر خواهد شد و جنین به راحتی به دنیا خواهد آمد .

مرحلۀ سوم زایمان : از زمان خروج نوزاد تا خروج جفت را مرحله ی پایانی زایمان طبیعی می گویند بعد از آن می توانید نوزاد را در آغوش کشیده و او را شیر دهید .

مرحله ی دوم زایمان طبیعی

در این مرحله شما برای تولد نوزاد آماده هستید . برای این منظور به طرف یک صندلی راحت هدایت خواهید شد قبل از این موارد ناحیه ی تناسلی شما با مواد ضد عفونی کننده شسته می شود و روی شکم و پاهایتان پارچه های استریلی پهن می گردد روی تخت دراز می کشید و آماده ی خروج جنین می شوید.
مرحله ی دوم زایمان طبیعی که از باز شدن دهانه ی  رحم تا خروج نوزاد را شامل می شود  روند زایمان را پایان می بخشد و بعد از آن مادر می تواند فرزند دلبندش را در آغوش بگیرد . در حین انقباضات رحمی باید این ناحیه به اندازه ی ۱۰ سانتی متر باز شود تا سر نوزاد بتواند از آن بیرون بیاید ، بعد از این که دهانه ی رحم به اندازه ی ایده آل و مناسب باز شد جنین با فشار وارد کردن به آن بیرون می آید .

البته بعد از این مورد نیاز است تا جفت به صورت کامل از رحم خارج شده و بند ناف نوزاد نیز از مادر جدا شود .
نیاز است تا دهان و بینی نوزاد تمیز شود تا بتواند به راحتی نفس بکشد و بعد از این اتفاق شما برای اولین بار صدای گریه ی او را خواهید شنید .

مرحله سوم زایمان

مرحله ی سوم که در واقع آخرین مرحله است و بسیار سریع اتفاق می افتد با خروج جفت از رحم مادر همراه است .
همانطور که می دانید جفت در طول حاملگی به دیواره ی رحم وصل است و در واقع جنین تمامی مواد غذایی و منابع حیاتی لازم را از طریق آن دریافت می نماید  . جفت از طریق بند ناف تغذیه و اکسیژن را به جنین می رساند و دفع ضایعات او را انجام می دهد .
با تولد نوزاد و خروج او  از رحم مادر  انقباض رحم  نیز متوقف می شود بعد از مدت کوتاهی رحم دوباره شروع به انقباض می کند و در نهایت نیز این انقباض  جفت را از دهانه ی رحم جدا می سازد و آن را به بیرون هدایت می کند که معمولاً با خروج مقداری خون نیز همراه می باشد .این لحظه شیرین ترین اتفاق زندگی یعنی به آغوش کشیدن فرزند را در پی خواهد داشت که درد سر های دوران بارداری و سختی های زایمان را از یاد خواهد برد .

جراحی لابیاپلاستی

جراحی لابیاپلاستی چگونه است ؟

این جراحی تحت بی حسی موضعی انجام می شود و فرد در حین جراحی احساس درد نمی کند، البته این جراحی نیازی به بستر نداشته و در بسیاری از موارد سرعت بهبودی بسیار سریع می باشد.  همانطور که بیان شد دوره نقاهت این جراحی کوتاه است زیرا در ناحیه تناسلی گردش خون بسیار بالا می باشد زخم ها و بخیه های ریزی در این ناحیه زده می شوند که بعد از گذشت سه روز تا یک هفته بهبود می یابند.
قبل از هرگونه اقدام برای جراحی لابیاپلاستی لازم است تا شما به یک متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایید تا بتوانید مشاوره های لازم در جهت زیبایی واژن و ناحیه تناسلی خود را دریافت نمایید.

دلایل انجام لابیاپلاستی

برای زیبا کردن ناحیه تناسلی
برطرف کردن نقایصی مانند عدم قرینگی در لابیا که یک اتفاق رایج در بین خانم ها است.
از بین بردن دردهای موجود در لبه های تناسلی در هنگام انجام برخی از فعالیت ها و سایش به لباس زیر.
بالا رفتن نکات  بهداشت بانوان
از بین بردن حجم زیاد چین و چروک های روی پوست ناحیه تناسلی
کاندیدای مناسب جراحی لابیاپلاستی
افرادی که با مشکل پخش ادرار مواجه هستند.
احساس درد و رنجش در هنگام نزدیکی
از بین بردن بوی بد و مشکلات بهداشتی
از بین بردن تیرگی های رنگ لابیا و یکسان سازی

جراحی-زیبایی-واژن

مراقبت بعد از عمل لابیاپلاستی

برای اینکه در این نوع جراحی زیبایی واژن از بخیه استفاده شده است افراد نباید به مدت شش هفته رابطه جنسی داشته باشند زیرا مقاربت باعث می شود احتمال خونریزی و عفونت زخم ها بالا رود.
معمولا بعد از شش هفته تورم های به وجود آمده بر اثر اقداماتی که برروی واژن انجام شده است به طور کامل  از بین میرود از بین رفتن ورم ها به مرور صورت می گیرد و افراد باید در این امر صبور باشند.
به مدت دو روز می توانید از کمپرس سرد برای التهاب و درد به وجود آمده استفاده کنید
از ورز ش هایی مانند دوچرخه سواری و امثال ان که به واژن فشار وارد می شود خودداری کنید.
به مدت دو روز از تتراسایکلین استفاد کنید.مصرف پمادهایی همچون Anb  و کپسول های سفالکسین  S.D با نظر متخصص زنان مصرف شود.
پس از گذشت دو هفته بخیه ها آغاز به جذب شدن می کند و بعد از شش هفته می توان گفت بخیه ها به طور کامل جذب می شوند.
در صورتی که در محل بخیه ها احساس خارش و ناراحتی دارید از پماد های کورتونی با نظر متخصص خود استفاد کنید.

عفونت ستون مهره ها

عفونت ستون مهره ها

با به وجود آمدن عفونت مهره ها میکروب در جریان خون پراکنده می شود عواملی مانند تصادف و آسیب های شدید و همچنین برخی از بیماری های می تواند عفونت مهره را به دنبال داشته باش. در صورت بروز این مشکل برای کودکان درمان باید سریعا توسط متخصص مغز و اعصاب اطفال آغاز شود.

کمر درد، تب، اختلالات حرکتی و خشک شدن کمر از جمله علائم این نوع از عفونت تلقی می‌شود و درمان آن بسته به تشخیص پزشک و شدت عفونت متفاوت است.

چنانچه این عفونت به موقع تشخیص داده شود با تجویز آنتی بیوتیک، استراحت کامل و استفاده از کمربندهای طبی در طول 6 ماه قابل درمان است ولی در غیر این صورت با عدم تشخیص به موقع، چرک، آبسه و فرسایش بین مهره‌ها ایجاد می‌گردد که تنها راه درمان آن جراحی است.

نشانه های عفونت ستون مهره ها

  •     تغییر در وضعیت استقرار بدن
  •     سفتی در کمر
  •     مشکل در انجام وظایف روزانه
  •     درد شکم یا ناراحتی
  •     تب

روش های تشخیص عفونت در ستون مهره ها

برای تشخیص این بیماری معمولا از آزمایشات زیر استفاده می شود

  •     آزمایش خون
  •     اسکن استخوان
  •     عکس اشعهx
  •     ام آر آی
  •     تجزیه و تحلیل بافت

عفونت-ستون-مهره-ها

درمان عفونت ستون مهره ها

اصول درمان عفونت ستون مهره ها مصرف داروهای آنتی بیوتیک می باشد . علاوه بر مصرف آنتی بیوتیک ها برای کاهش درد بیمار از بریس ستون فقرات استفاده می کنند . در صورت عدم نتیجه از روش های مذکور درمان با کمک جراحی انجام می شود به این صورت که با تخلیه آبسه و برداشتن نسوج مرده این جراحی انجام می شود . نسوج مرده که خون کافی ندارند مانع رسیدن آنتی بیوتیک به کانون عفونت می گردد و پس از انجام جراحی ۀنتی بی.تیک ها به ترتیب به محل عفونت می رسند .

افرادی که در معرض ابتلا به عفونت ستون مهره ها هستند

اگر یکی از شرایط زیر در بدن وجود داشته باشد، احتمال ابتلا به عفونتبه ستون  مهره ها کمی افزایش پیدا خواهد کرد.

داشتن اختلال خود ایمنی

ضعیف بودن سیستم ایمنی بدن

استفاده از دارو های تزریقی

قرار داشتن در دوره نقاهت بعد از عمل جراحی

کودکان زیر ۱۰ سال نیز بیشتر احتمال ابتلا به این بیماری را دارند